Zupa szczawiowa jak u babci – prosty przepis na wiosenny obiad
Zupa szczawiowa wychodzi najlepsza wtedy, gdy najpierw ugotuję spokojny wywar, potem dodam ziemniaki, a szczaw i śmietanę zostawię na sam koniec. Właśnie tak najłatwiej zrobić przepis na zupę szczawiową, który daje delikatny, lekko kwaśny smak i nie kończy się zwarzoną śmietaną ani zbyt ostrą kwasowością. Wiosną wiele osób wraca do smaków z domu, ale po drodze pojawia się kilka prostych pytań: czy lepszy będzie świeży szczaw, czy słoik, ile dać śmietany i jak nie przesadzić z kwaśnością. U mnie działa prosty porządek: wywar gotuję około 30–35 minut, ziemniaki 12–15 minut, a szczaw trzymam w garnku zwykle 3–5 minut. Dzięki temu wiosenna zupa ze szczawiu ma kolor, charakter i ten spokojny, domowy smak, którego po prostu chce się jeszcze jedną łyżkę.
Jakie składniki przygotowuję do garnka
Kiedy robię zupę szczawiową z jajkiem, nie kombinuję przesadnie, bo ta zupa naprawdę lubi prostotę. Zamiast dziesięciu dodatków wolę pilnować proporcji, bo to one robią różnicę.
Na garnek o pojemności około 3 litrów biorę:
- 1,5 litra wody
- 500–700 ml rosołu albo lekkiego wywaru drobiowego
- 400–500 g ziemniaków
- 2 średnie marchewki
- 1 pietruszkę
- kawałek selera, mniej więcej 80–100 g
- 1 małą cebulę
- 1 liść laurowy
- 3 ziarna ziela angielskiego
- 150–200 g świeżego szczawiu albo 180–220 g szczawiu ze słoika
- 120–150 ml śmietany 18 procent
- 4 jajka ugotowane na twardo
- 1 łyżkę masła albo 1 łyżkę oleju
- sól i pieprz do smaku
- koperek albo szczypiorek do podania, jeśli mam pod ręką
Moim zdaniem najlepsza domowa szczawiówka powstaje wtedy, gdy baza jest delikatna, ale nie zupełnie płaska. Dlatego lubię połączyć wodę z rosołem z poprzedniego dnia. Dzięki temu smak jest pełniejszy, a jednocześnie szczaw nadal gra pierwsze skrzypce.
Świeży szczaw czy szczaw ze słoika
To pytanie wraca co roku, i wcale mnie to nie dziwi. Zupa szczawiowa ze świeżego szczawiu ma bardziej zielony, świeży smak i zwykle delikatniejszy aromat. Z kolei zupa szczawiowa ze słoika wychodzi szybciej i sprawdza się wtedy, gdy chcę ugotować obiad bez biegania po targu.
Ja kieruję się prostą zasadą:
- Jeśli mam młody szczaw, biorę świeży.
- Jeśli gotuję poza sezonem albo bardzo się spieszę, sięgam po słoik.
- Jeśli szczaw ze słoika jest mocno kwaśny, dodaję go partiami i próbuję po każdej porcji.
To naprawdę ważne, bo dwa słoiki od różnych producentów potrafią różnić się kwaśnością bardzo wyraźnie. Raz zupa potrzebuje całego słoika, a